640 güne aşkındır Gazze tek başına mücadele vermekte.Artık sosyal medyada o kadar çok paylaşım yapılıyor o kadar acıyı kanı gözyaşını görüyoruz ki hayatın bir rutini haline geldi.Her gün” bu sabah Gazze’de yeni şehitler yeni katliamlar var” diye insanların izlemeye bile tahammül edemeyeceği içlerinin kaldıramayacağı öyle görüntüler servis ediliyor ki, bakmaktan kendimizi uzaklaştırıyoruz moralimizin bozulmasından tadımızın kaçmasından endişeleniyoruz.Oysa daha çok boynumuz bükülmeli daha çok içimiz sıkılmalı ve bu kadar zamandır bu mazlumları bu zulüm ve zalimlerle baş başa bıraktığımız için omuzlarımız çökmeli değil miydi?
Tabi bunu izleyip dertlenelim demiyorum. Çünkü hayat devam ediyor kendi ailemiz ve ihtiyaçlarımız var bunları gidermek ve hayata devam etmek zorundayız.Fakat bu acıları yaşayan her gün kan ağlayan ve bir taraftan açlıkla mücadele eden. Çocuklarına yemek bulamadıkları için kollarında onların ölümünü seyreden anneyi,anestezi bulunamadığı için diri diri uzuvları kesilen insanları , yemek sırası beklerken başından aşağı sıcak yemek boşalıp ama halen yerinden vazgeçmeyen çocukları unutmayalım. Bunu hayatın bir rutiniymiş gibi görmeyelim.İzlediklerimiz sıradan göremeyeceğimiz kadar ciddiye almalıyız ve unutmayacak kadar öfkeli olmalıyız.
Allah Rasulü s.a.v
“Müslüman, müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, haksızlık yapmaz, onu düşmana teslim etmez. Müslüman kardeşinin ihtiyacını gideren kimsenin Allah da ihtiyacını giderir. Kim bir müslümandan bir sıkıntıyı giderirse, Allahu Teâlâ o kimsenin kıyamet günündeki sıkıntılarından birini giderir. Kim bir müslümanın ayıp ve kusurunu örterse, Allahu Teâlâ da o kimsenin ayıp ve kusurunu örter.”
Buhârî, Mezâlim 3; Müslim, Birr 58. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Edeb 38, 60;Tirmizî, Hudûd 3, Birr 19; İbni Mâce, Mukaddime 17 buyuruyor.
Şu bir gerçek ki Gazze’nin veya dünyanın herhangi bir yerinde bir mazlumun bizim yardımımıza ihtiyacı yoktur. Rabbim zaten onun yardımcısı olacaktır.Fakat kıyamet günü ayıplarımızın ve kusurlarımızın örtülmesi için mazlumlara el uzatmak zorundayız.Bizim onlara ihtiyacımız var Allah’ın bizim elimizle bu yardımları onlara ulaştırılmasına ihtiyacımız var bu işe bizi memur kılması gerekiyor ki biz insanı ateşten koruyacak olan o salih amellere sahip olalım…
Kardeşlerimizin haklarına riayet edelim onların her ihmal edilmiş hakları birer zulümdür,bunu unutmayalım .Sesleri olmaya devam edelim. 7 Ekim’den sonra gösterdiğimiz tepki ve eylemler nerede? zulüm bitti mi biz durduk sustuk? neden gündemimizde boykot yok ? neden kardeşlerimizin hakları için konuşmuyoruz ? Bütün sorunlar çözülmüş gibi elimizden gelen az bir maddi yardımı dahi esirger olduk. Artık konuşulanlardan rahatsız oluyoruz.İçinde bulunduğumuz imtihanın farkına varıp hakikati kuşanarak en azından mazlumun sesi olmak adına tepkimizi yerinde ve zamanında ortaya koymalı göstermeliyiz.
Tüm dünyanın ortak sesi olarak yola çıkacak olan Handala gemisi için yeniden seslerimizi yükseltmeli insanlığın vicdanını, onurunu ve insani yardımını kuşanmış olarak yola çıkan bu gemiye rotasına varıncaya, ölümcül ablukayı delene ve yardımları yerine ulaştırana kadar dua etmeli yalnız bırakmamalı ve sosyal medyada takip etmeliyiz…
Unutmayalım hedefimiz Rıza’yı İlahiye ve Allah’ın vaat ettiği cennet ise çok gayret etmeliyiz.Dünyada rahat bir yerde yaşamak istersen 3-4 milyondan az bir bedel ödeyemiyorsun bunu satın almak için gece gündüz çalışıyorsun, yemiyorsun, içmiyorsun biriktiriyorsun.Neden dünyada rahat edeyim diye peki ebedi kalacağımız ahiret için orda rahat edeyim diye,cenneti satın almak için neden 100 lira 200 lirayı layık görüyorsun. Vallahi Cennet o kadar ucuz değil her yönüyle Allah seni hayırda görmek istiyor madden ve manen. Önüne imtihanları serip duruyor.Sahabenin önüne serdiği gibi varını yoğunu infak eden o mübarek kutlu nesil ile aynı cennete talibiz ama ayrı eylemler gösteriyoruz.Rabbim ayıktırsın imtihanlar geçip gitmeden, kavramayı anlamayı ve kazanmayı nasip etsin.Hepimizi hayır üzere daim kılsın inşallah 🤲
Yazar: Ayşe BAĞCI
