Bazı insanlar vardır; hayatları bir ömre sığar ama bıraktıkları iz, nesiller boyunca silinmez. Yahya Sinvar, Filistin’in işgal, esaret ve özgürlük mücadelesiyle yoğrulmuş hayatında, adı direnişle ve kararlılıkla anılan isimlerden biri oldu.
19 Ekim 1962’de Han Yunus Mülteci Kampı’nda, ailesi 1948’de topraklarından sürülmüş bir mülteci çocuğu olarak dünyaya geldi. Hayatının daha ilk yıllarında tanıştığı sürgün, onun hikâyesinin de Filistin halkının bitmeyen acısıyla iç içe geçmesine neden oldu. Genç yaşta girdiği mücadele, onu uzun yıllar zindanlarda tuttu. Yirmi yılı aşkın süre İsrail hapishanelerinde kalan Sinvar, özgürlüğüne kavuştuğunda davasından vazgeçmedi; yeniden mücadelenin içinde yer aldı.
Yahya Sinvar, ölümden değil, yatağında sıradan bir ölümle hayata veda etmekten korktuğunu; dinini, vatanını ve mukaddesatını savunurken can vermekten korkmadığını ifade ediyordu. Bu sözler, onun dünyaya nasıl baktığını ve hayatını hangi inanç üzerine kurduğunu anlatıyordu.
Fakat Yahya Sinvar’ın hikâyesini yalnızca sözleriyle değil, son anlarıyla da hatırlıyoruz.
Sinvar’ın hayatı, Filistin meselesinin yalnızca bugünden ibaret olmadığını hatırlatıyor. Bir mülteci kampında başlayan hikâye; sürgünün, esaretin, kayıpların ve özgürlük arayışının hikâyesiydi. Ancak bu hikâyenin en acı tarafı, geride kalan çocukların, annelerin ve savaşın ortasında yaşamaya çalışan sivillerin bitmeyen çilesiydi. Çünkü Filistin’de her ölüm, geride yalnızca bir isim değil; yarım kalmış hayatlar, dağılan aileler ve dinmeyen bir acı bırakıyor.
Kur’an-ı Kerim’de Ahzâb Suresi’nin 23. ayetinde şöyle buyrulur:
“Müminlerden Allah’a verdikleri sözde duran nice erler var. İşte onlardan kimi sözünü yerine getirip canını vermiş, kimi de şehitliği beklemektedir. Onlar hiçbir şekilde sözlerini değiştirmemişlerdir.”
Yahya Sinvar’ın hayatını kendi inancı ve mücadelesi çerçevesinde anlamlandıranlar için bu ayet, onun hikâyesini anlatan bir hatırlatma niteliğindeydi. O, son ana kadar mücadelesinden vazgeçmediğini düşündüren görüntülerle hafızalara kazındı.Elinde kendini savunmak için kalan tek şey olan asasını, yaralı bedeniyle savururken büyük bir ihtişamla oturduğu koltuğundan düşmana, tüm dünyaya davasının ruhunu bu hareketi ve duruşuyla öğretti. Onu tünellerde saklanıyor sananlar,karşılarında görmenin öfkesini yaşadılar.
Yahya Sinvar; yaşamı,inancı ,davası,adanmışlığı ve son ana kadar ki mücadelesi ile tüm insanlığa, müslümanlara büyük bir örnek oldu.Yaşadığı sürece belki çok tanıyanı yoktu.Ama o öyle bir hayat yaşadıki şehadetinden sonra tüm dünya onu ve haklı mücadelesini öğrendi.Halen şehadetinin üzerinden gecen iki yıla rağmen öğretmenliği devam ediyor.Artık sadece Gazze’de değil ruhu tüm dünyada dolaşıyor ve sesi herkesin kulaklarında yankılanıyor.
Yahya Sinvar 16 Ekim 2024 tarihinde İsrailin bir saldırısında şehit edildi. O kendi imtihan süresini tamamladı ve Rab’bine güzel bir dönüşle gitti.Ardında kalan bizlerinde kendi imtihan süremizi iyi değerlendirip akıllı seçimler yapıp Allah’ın rızası doğrultusunda bir ömür sürerek gitmemiz gerekiyor. Ve dünyada olup biten haksızlıklara,zulme sessiz kalmadan şehitlerimizin davalarını savunmalıyız hak ihlallerini sorgulayarak;Bir halk neden hâlâ sürgünle, yıkımla ve kayıplarla anılıyor? Dünya, Filistinli çocukların yaşama hakkını ne zaman gerçekten koruyacak? Ve insanlık, soykırımın gölgesinde büyüyen nesillere ne zaman adil bir gelecek sunacak?
Yahya Sinvar’ın hikâyesi, onu sevenler ve mücadelesini benimseyenler için bir direniş sembolü olarak yaşamaya devam edecek.Ve şunu çok iyi biliyoruz ki ; artık yeni acıların ve yeni kayıpların olmadığı adaletin, özgürlüğün ve insan onurunun hâkim olduğu bir geleceğin biran önce kurulması gerekiyor.
Şehit Komutan Yahya Sinvar’ın Şehadetinin seneyi devriyesinde tüm şehitlerimizi Rahmetle ve minnetle anıyoruz…
Yazar: Ayşe BAĞCI
