İçerisinde yaşadığımız toplumda her geçen gün yeni şaşılacak olaylar, davranışlar, haksızlıklar ve hukuksuzluklarla karşı karşıya geliyoruz. Bazen bu duruma birebir maruz kalıyoruz. Oysaki çoğunluğu Müslüman olan veya Müslüman olduğunu iddia eden toplumumuzda bu kadar ahlaki bozulmanın varlığı hiç de normal değil. İslam öncesi cahiliye çağına baktığımız zaman toplumun ahlaki durumu, günümüz toplumundan çok da farklı değil. Güçlünün güçsüzü ezdiği, yetimlerin ve yoksulların mallarına el uzatıldığı, kadınların değersiz görüldüğü, kabile taassubunun adaletin önüne geçtiği, ölçüde ve tartıda hilelerin yapıldığı, faiz, zulüm ve ahlaki yozlaşmanın yaygınlaştığı bir toplum tablosu önümüze çıkıyor.
Bu saydıklarımız hatta daha fazlası günümüz toplumunun sorunu değil mi? Belki uzay çağını yaşıyor, ilimde, bilimde ve teknolojide ciddi ilerlemeler kaydediyoruz; fakat ahlaki konuda aynı ilerlemeyi kaydedebildik mi? Bu gelişen teknoloji ile yeryüzünde adaleti, sevgiyi ve iyiliği mi artırıyoruz, yoksa daha fazla kimin ne kadar sömürebiliriz, kimleri dolandırabiliriz, kimin özeline ne kadar girebiliriz bunların mı derdine düşmüşüz? Maalesef insanlık gökyüzünde dolaşacak, gezegenlere keşifler yapacak teknolojiyi geliştirdi; ama yeryüzünde insanca yaşamayı öğrenemedi.
Bu cihette baktığımızda bir muhasebe yapmamız gerekiyor. Nerede hata yaptık veya neleri göz ardı ettik? İnsanı yeniden insan kılacak, ahlaki yönden yeniden inşa edecek değerlere nasıl sahip olabiliriz? Neler yapmalıyız? Aslında cevap çok yakınımızda, yeniden İslam olmamızda geçiyor.
Evet, gelin yeniden Müslüman olalım. Allah Resûlü (sallallahü aleyhi ve sellem) “Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim” buyuruyor. Kur’an-ı Kerim’in inen ilk ayetlerine baktığımız zaman, dünya malına düşkün olan, yetimi itip kakan, yoksulu doyurmayan ve bu halleriyle ibadet ettiklerinden bahseder.Ayrıca insanlarla kaş göz işaretleri ile alay edilenlerden bahsediyor. Bugün sosyal medyada bunun alasını yapan insanlar var. Taassup bilinci ile hareket edip kendi ırkını, ailesini, kabilesini geliştirmek ve zenginleştirmek için çizgiyi aşanlardan, bununla övünenlerden bahsediyor. İnsanın kendisini müstağni, ihtiyaçsız görmesinden, malın eşit dağıtılmamasından, Kısacası Rabbimiz güzel ahlakın öneminden ibadetlerden bahsetmeden önce bahsediyor.
Güzel ahlakın olmadığı yerde bilgi kibire, güç zulme, makam gurura, zenginlik bencilliğe dönüşebilir. İnsan çok şey öğrenebilir ama öğrendiklerini hayatına taşıyamıyorsa o bilginin topluma ve kendisine faydası olmaz.
Güzel ahlak, insanın yalnızca iyi görünmesi değil, gerçekten iyi olmayı hayatının merkezine koymasıdır.Güzel ahlak, imanın hayata yansımasıdır
İslam dini, güzel ahlakı inancın dışında, yalnızca sosyal ilişkileri düzenleyen bir davranış biçimi olarak görmez. Aksine, iman ile ahlak arasında güçlü bir bağ kurar.
Yüce Allah, Kalem suresinin 4. ayetinde Peygamber Efendimiz hakkında şöyle buyurur:
“Şüphesiz sen yüce bir ahlak üzeresin.” (Kalem, 68/4)
Bu ayet, güzel ahlakın İslam’daki yerini anlamamız açısından son derece önemlidir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) yalnızca insanlara doğruyu anlatan bir peygamber değil, anlattığı doğruları yaşayarak gösteren eşsiz bir örnek di. Müminlerin annesi Hz Âişe radıyallahu anha Peygamber Efendimizin ahlakı sorulduğunda şöyle cevap vermiştir:
Nebiyyi sallallahu aleyhi ve sellem’in ahlâkı Kur’an idi. (Müslim)
Abdullah bin Amr’dan (r.a.) rivayet edilen bir hadiste Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Sizin en hayırlınız, ahlakı en güzel olanınızdır.”
(Sahih-i Buhârî, 3559)
Bu hadisi şerifler bize çok önemli bir ölçü sunmaktadır. İnsanların Allah katındaki değerini belirleyen en önemli ölçülerden biri güzel ahlaktır. İbadetlerimiz kadar davranışlarımız, sözlerimiz kadar insanlar için hangi hayırları yaptığımız,etrafımızdaki insanları ne kadar gözetip onların sıkıntılarını giderdiğimiz önemlidir.
Şunu çok iyi anlamalıyız ki; Kur’an’ı Kerim’i okuyup anlayıp yaşantımıza geçirmediğimiz sürece Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem’i güzel bir şekilde tanıyıp Onun bize tavsiye ettiklerini uyup nehyettiklerinden uzak durmadığımız sürece; toplum çürümeye yozlaşmaya mahkumdur.Böyle bir toplumu ne kendimiz için ne de evlatlarımızı bırakacağımız gelecek için istemeyiz.
Değişime ve dönüşüme ilk önce kendimizden başlamalı başkalarının yaptıkları ve günahlarıyla değil,kendi yaptıklarımız ve kendi hatalarımızla uğraşmalı onların düzeltme yoluna gitmeliyiz.
Kimsenin görmediği yerde de dürüst olmalı, çıkarımıza ters düşse bile adaletten ayrılmamalı, bize kötülük yapana karşı bile haddi aşmamalı, öfkemize yenilmemeli ve sahip olduğumuz nimetleri başkalarıyla paylaşabilmeliyiz…
Bunların her biri güzel ahlakın bir parçasıdır. Bunlar Kur’an’ı Kerim’in bozulmuş bir toplumda düzeltmeye başladı ilk alanlardır. Gelin yeniden Kur’an’ın ahlakı ile ahlaklanalım yeniden Müslüman olalım islamı kuşanalım ki kurtuluşa erelim.
Bir toplumun gerçek değeri teknolojisi ile değil Toplumun ahlaki seviyesi ile ölçülür Medeniyet,ahlaklı toplumların kazandığı bir vasıftır.Ve en büyük medeniyet İslam dini ile mümkündür.İlahi öğretilerin ışığında kusursuzdur.
Yazar: Ayşe BAĞCI
